سیدمحسن موسوی بلده مدال شاگردی استادالاساتید را برسینه دارد؛ فردی که زمینه معلمی و تعلیم قرآن را در دهه ۵۰ برای این خادم قرآن مهیا کرد و از سوی دیگر معتقد است، استاد مرحوم علی اربابی به معنای واقعی کلمه، پدر قاریان بود و برای قاریان پدری می‌کرد.

به گزارش ایکنا، برنامه رضوان، کاری از گروه معارف شبکه پنجم سیما است که با همکاری آستان قدس رضوی طی ایام ماه مبارک رمضان هر شب حدود ساعت ۲۲ پخش می‌شود. این برنامه با اجرای محمد خاکساری، میزبان خادمان قرآن در حرم مطهر امام رضا(ع) است.

این قسمت از رضوان شامگاه گذشته، ۱۰ اردیبهشت‌ماه، به معرفی سیدمحسن موسوی بلده، مدرس، خادم القران و پیشکسوت قرآنی کشورمان پرداخت.

سیدمحسن موسوی بلده، سال ۱۳۳۲ در محله بازار، خیابان پامنار تهران متولد شد و پس از اخذ دیپلم در سال ۵۰ و شرکت در کنکور در رشته فیزیوترابی در دانشگاه علوم پزشکی تهران قبول شد. وی سال ۵۶ به خدمت سربازی رفت و سپس در بیمارستان شهدای هفتم تیر شهرری به عنوان فیزیوترابیست، مشغول به کار شده و سال ۸۴ بازنشسته شد.

این خادم‌القرآن نخستین فردی را که زندگی قرآنی‌اش مؤثر بود، معلم کلاس چهارم دبستانش می‌داند؛ فردی به اسم آقای وطنی که شاگردان کلاس را به گروه جمع خوانی قرآن تبدیل کرد و به گفته خود «تا آن زمان روم نمی‌شد در هیئت و مکانی و یا مقابل مردم قرآن را آهنگین بخوانم به گونه‌ای که صدایم فلج می‌شد. آقای وطنی در آن سال همه بچه‌ها را مجبور کرد که با قرائت آیات قرآن را بخوانند و شدیم قاری قرآن».

اما از دیگر اساتیدی که این مدرس قرآن داشت، مرحوم محمدتقی مروت بود؛ فردی که در محله پامنار و ناصرخسرو کلاس قرآن برگزار می‌کرد و شاگرد وی شد و سال ۵۰ به دستور محمدتقی مروت، پیشکسوت قرآنی کشورمان، برای اولین بار معلمی جلسه قرآن را عهده‌دار شد و اولین تدریسش را در جلسه محلی حوالی میدان حسن آباد انجام داد.

البته موسوی‌بلده پدر، مادر و همسرش را در این راه مؤثر می‌داند و میگوید: پدرم مأنوس با قرآن بود، خاطرم هست ما کوچک( حدود ۴-۵ سال) بودیم، پدرم نماز صبحش را با صدای آهنگین می‌خواند و ساده نمی‌خواند و پس از نماز نیز حتماً قرآن را با صدای لطیف و ساده می‌خواند به گونه‌ای که ما از بیدار شدن با صدای پدرم لذت می‌بردیم. پدرم تا آخرین لحظه عمرشان قرآن روزنه‌اش را ترک نکرد. البته خانواده مادری‌ام خوش صدا هستند، جنبه هنری مسئله و حس خواندن را از خانواده مادری‌ام دارم.

موسوی‌بلده که از سال ۵۰ تاکنون با سابقه ۴۹ ساله مشغول فعالیت‌های قرآنی است، اظهار می‌کند: اعتراف می‌کنم چه ثناها و تعریف‌های خوبی از من نزد مردم نصیبم کردی که من اهلش نبودم. خداوند در دنیا آبرویی به من داد که خودم را شایسته آن نمی‌دانم.

وی پس از استماع آیه«وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ ما هُوَ شِفاءٌ وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ لا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَساراً »، بیان کرد: خداوند در قرآن، چهار مرتبه کلمه «شفا» را بکار برده که در سه بار منظور قرآن و یکبار منظور عسل است. قرآن شفا برای دردهای درونی انسان‌ها است. شفا و رحمت قرآن برای مؤمنان است که با دل صاف به طرف قرآن می‌روند. مردم اگر به سراغ قرآن بروید، شفا و رحمت را از آن می‌گیرید. با قرآن دردهای درونی ما درمان می‌شود و درمان روانی بر روی جسم اثر می‌گذارد.

طی این برنامه نیز یادی هم از استاد مرحوم علی اربابی شد؛ فردی که سیدمحسن موسوی‌بلده هم در آموزش‌های قرآنی، هم در جلسات استاد مولایی(ابراهیم پورفرزیب) پیش از پیروزی انقلاب، هم در سازمان‌های قرآنی، هیئت امنا و شورا و همچنین داوری مسابقات و ... با وی همراه بود.

این خادم قرآن که از سال ۵۹ تا کنون جلسه قرآن صبح های جمعه مؤسسه احسن‌الحدیث را عهده دار است، می‌افزاید: استاد علی اربابی به معنای واقعی کلمه، پدر قاریان بود و برای قاریان پدری می‌کرد.

در بخش دیگر از برنامه رضوان که با عنوان «روحت شاد» و با هدف انجام زیارت نیابتی برای فردی خاص انجام می‌گیرد از ۵ نفری که در زندگی قرآنی اش مؤثر بودند؛ آقایان وطنی، معلم کلاس چهارم دبستان که قرآن خواندن را به او اجباری کرد، استاد مروت، بنیانگذار نهضت جدید تلاوت ایران، پدر، مادر و همسرش نام برد.

جستجو

جشنواره علمي فرهنگستان

گزارش و گفتگو

جهان-بدون-صهیونیسم-در-افق-راهبرد-روز-جهانی-قدس دکتر محمد حسین نیکنام (عضو پیوسته فرهنگستان علوم...
کرونا-با-مشارکت-مردم-مهار-شدنی-است نویسنده : دکتر بیژن صدری‌زاده مدیر سابق مبارزه...

پیوندها

 

 

 

ورود به سایت