به گزارش روابط عمومي و امور بين الملل فرهنگستان علوم پزشكي دكتر فريدون عزيزي رئيس گروه سلامت معنوي و معاون علمي فرهنگستان در هم اندیشی سلامت معنوی كه در فرهنگستان علوم پزشكي جمهوري اسلامي ايران برگزار شد، در مورد لزوم ورود سلامت معنوي در سیاستگذاری نظام سلامت گفت: نقش سلامت معنوي در تسريع بهبود بيماري ها و افزايش تحمل بيماري اثبات شده است؛ بنابراين لازم است در زمان بيماري از فرصت مداخلات معنوي در بهبود بيماران استفاده كرد.

وي با اشاره به اثرات برخورداري از ديدگاه معنوي بر روي سلامت جسمي، رواني و اجتماعي گفت: كاهش سلامت معنوي يكي از علل اصلي افت شاخص هاي سلامتي در ابعاد ديگر است.

دكتر فريدون عزيزي با بيان راه کارهای تحقق عوامل و رفع موانع معنويت وگفت: از جمله راه كارهاي فردي مي توان به خرد ورزی، تقویت عزم و اراده، کسب حلال و استعاذه (پناه بردن به خداوند) اشاره كرد. وي در ادامه افزود راهكارهاي اجتماعي در اين در اين زمينه شامل حمایت و دفاع از حاکمیت دینی، اقامه واجبات و پیشگیری از محرمات، ترویج فرهنگ انفاق، احسان، ایثار و همچنين تحکیم نهاد خانواده است.

معاون علمي فرهنگستان علوم پزشكي گفت:  دلایل زیادی ادغام سلامت معنوی در ارایه خدمات بهداشتی درمانی را الزامی می‌دارد اما برنامه‌ریزی برای چنین ادغامی در کشورهایی که قانون اساسی آنها براساس بی‌تفاوتی به وحدانیت و باروهای مذهبی بنا شده بسیار دشوار و ناکامل است و منحصر به ادغام سلامت معنوی در امور بالینی بیماران بستری شده و به ویژه بیماران صعب‌العلاج می‌شود.

دكتر فريدون عزيزي با اشاره به سلامت معنوی به عنوان بعد چهارم سلامت گفت: با وجود قبول اين موضوع توسط سازمان بین‌المللی بهداشت و کشورهای عضو آن همچنان تبیین مفاهیم و به کارگیری این بعد سلامت نیازمند تلاش بیشتری در جوامع مختلف است.  وي در اين راستا افزود: بحث در مورد دین، معنویت و سلامت به سرعت در حال رشد و توسعه است، پژوهش‌های فراوانی در این زمینه انجام شده است و دین و معنویت به تدریج وارد ارایه خدمات سلامت می‌شود.

رئيس گروه سلامت معنوي در ادامه گفت: آن چه نیاز به برنامه‌ریزی دقیق‌تر دارد و انجام آن نیز با اشکالات بیشتری همراه خواهد بود، ادغام سلامت معنوی در پیشگیری ابتدایی و اولیه برای ارتقاي سلامت جامعه و ورود آن در آموزش گروه پزشکی در دانشگاه‌ها و برنامه‌های آموزش مداوم است.

 وي در پايان افزود:‌ صاحبان حرف پزشکی می‌بایست با مفاهیم، اثرات و دلایل و نحوه بکارگیری سلامت معنوی در نظام ارایه خدمات سلامت آشنایی داشته و به این باور برسند که حفظ، تامین و ارتقا سلامت جامعه و بیماران آنها در صورتی کامل است که کلیه ابعاد مختلف سلامت اعم از جسمی، روانی، اجتماعی و معنوی مورد نظر باشد.