نماینده پژوهشکده محیط زیست دانشگاه تهران در دهمین جلسه "کارگروه تدوین سند جامع حمایت طلبی کنترل الودگی هوا و کاهش تبعات آن بر سلامت" که با مشارکت گروه سلامت و همکاری های بین الملل فرهنگستان علوم پزشکی برگزار شد گفت: به نظر می رسد در برنامه های جامع کاهش آلودگی هوا بصورتی برنامه ریزی شده که قرار است کل مشکل آلودگی هوا تا پایان برنامه مرتفع شود. به عنوان نمونه بودجه برآورد شده جهت اجرای برنامه اخیر کاهش آلودگی هوا؛ 36 هزار میلیارد تومان عنوان شده است. این در حالی است که این ارقام با بودجه دولت همخوانی نداشته و در در نتیجه در شرایط فعلیمی بایست هزینه اثربخشی برنامه ها مورد توجه ویژه قرار گیرد.  

در این جلسه دکتر کاظم ندافی با اشاره به اینکه اجرای همه اقداماتی که در برنامه جامع کاهش آلودگی هوا آمده است مستلزم وجود رشد اقتصادی بالا در کشور می‌باشد و براساس پیش‌بینی‌های موجود دستیابی به چنین رشدی آسان نیست گفت: بنابراین طبیعی است که اجرای همه این اقدامات امکان‌پذیر نخواهد بود.

در ادامه وی تصریح کرد : پیشنهاد می شود ابتدا  هزینه ـ ‌اثربخشی هر یک از محورهای برنامه تعیین و آنگاه برای این برنامه اولویت‌های اجرایی مشخص شود. به‌عبارت دیگر باید مشخص شود که به‌ازای کاهش هر یک میکروگرم بر مترمکعب ذرات معلق (PM2.5) از طریق هر یک از محورهای برنامه باید چه میزان هزینه شود و در صورتیکه با محدودیت هزینه مواجه شدیم در کدام یک از محورها سرمایه‌گذاری کنیم تا نتیجه بهتری حاصل شود.