از اربعین تا ظهور؛ تمرینی برای رستاخیز
اربعین،
تنها پیادهروی به سوی یک شهر نیست؛ بلکه تمرینی برای گام برداشتن به سوی یک حقیقت است. هر قدمی که زائر در مسیر نجف تا کربلا میزند، در واقع تکالیف انتظار را به زبان عمل ترجمه میکند. ما در این مسیر، یاد میگیریم که چگونه در کثرت جمعیت، وحدت شویم و در سختترین شرایط، صبوری و ایثار پیشه کنیم.
اگر اربعین را پیشدرآمدی بر ظهور و مدل کوچکشدهای از جامعهی مطلوب در عصر هدایت بدانیم، هر قدم در این مسیر، ما را به لحظهی ظهور نزدیکتر میکند. در این مسیر، نه نژاد، نه ملیت و نه طبقات اجتماعی مانعی برای خدمت به یکدیگر نیست؛ و همین همدلی است که زیرساختهای دولت جهانی عدالت را در قلب زائران تجربه میکند.
میزان آمادگی ما برای ظهور، در میزان ایثاری است که در مسیر اربعین تجربه میکنیم. اما هدف نهایی این است که روح خدمت به خلق را از جادههای عراق به کوچههای شهر خودمان بیاوریم؛ زیرا ظهور در ادامه همین مسیرِ مهرورزی و انسانیت است.
از کربلا تا ظهور، تنها یک گام فاصله است: گام تغییر از من به ما. هر قدم در این سفر، یک بسمالله برای گام نهادن به سوی ظهور است تا روزی برسد که تمام جهان در سایهی عدالتی که امام حسین (ع) برایش شهید شد، به آرامش برسند.
