صلوات و عرض ارادت بر پیامبر رحمت (ص) از زبان امیرمومنان (ع)
اللّهُمَّ داحِىَ الْمَدْحُوّاتِ، وَ داعِمَ الْمَسْمُوكاتِ، وَ جابِلَ الْقُلُوبِ عَلى فِطْرَتِها، شَقِيِّها وَ سَعيدِها
بارخدایا، ای گسترانندهی زمینهای گسترده و نگاهدارندهب آسمانهای برافراشته و ای آفرینندهی دلها بر اساس فطرت چه بدبختِ آن و چه خوشبختِ آن
اِجْعَلْ شَرائِفَ صَلَواتِكَ،وَ نَوامِىَ بَرَكاتِكَ عَلى مُحَمَّد عَبْدِكَ وَ رَسُولِكَ، الْخاتِمِ لِما سَبَقَ
خدایا، شریفترین درودهایت و افزونترین برکاتت را بر محمّد (ص) بنده و رسول خود قرار ده، رسولی که ختمکنندهی نبوت
وَالْفاتِحِ لِمَا انْغَلَقَ، وَالْمُعْلِنِ الْحَقَّ بِالْحَقِّ، وَالدّافِعِ جَيْشاتِ الاْباطيلِ
و بازکنندهی راههای بسته و آشکارکنندهی حق بر مبنای حق است، پیامبری که خروشهای باطل را دفع
وَالدّامِغ ِصَوْلاتِ الاَْضاليلِ، كَما حُمِّلَ، فَاضْطَلَعَ قائِماً بِاَمْرِكَ
و حملههای گمراهی را شکست، چنان که سنگینی رسالتی را که برعهده گرفت، با قدرت پیش برد و به امر تو قیام نمود
مُسْتَوْفِزاً فى مَرْضاتِكَ، غَيْرَ ناكِل عَنْ قُدُم، وَ لا واه فى عَزْم
و در راه رضای تو شتافت، بدون اینکه از پیشی گرفتن بماند و در عزمی که داشت سستی ورزد
وَاعياً لِوَحْيكَ، حافِظاً لِعَهْدِكَ، ماضِياً عَلى نَفاذِ اَمْرِكَ
وحی تو را ضبط نمود، عهدت را حفظ نمود، بر اجرای فرمانت اقدام ورزید
حَتّى اَوْرى قَبَسَ الْقابِسِ، وَ اَضاءَ الطَّريقَ لِلْخابِطِ، وَ هُدِيَتْ بِهِ الْقُلُوبُ بَعْدَ خَوْضاتِ الْفِتَنِ وَ الاْثامِ
تا آتش دانش طلب را برافروخت و راه حق را برای اشتباهکار روشن ساخت و دلهایی که در فتنهها و گناهان غرق شده بود به وسیلهی او هدایت شد
وَ اَقامَ مُوضِحاتِ الاَْعْلامِ وَ نَيِّراتِ الاَْحْكامِ. فَهُوَ اَمينُكَ الْمَأْمُونُ، وَ خازِنُ عِلْمِكَ الْمَخْزُونِ
پیامبری که نشانههای واضح را برپا کرد و احکام نورانی را ابلاغ نمود، او امین درستکار تو و خزینهدار دانش تو
وَ شَهيدُكَ يَوْمَ الدِّينِ، وَ بَعيثُكَ بِالْحَقِّ، وَ رَسُولُكَ اِلَى الْخَلْقِ
و شاهد تو در روز قیامت و پیامبر به حق تو و فرستادهات به سوی خلق بود
اللَّهُمَّ افْسَحْ لَهُ مَفْسَحاً فى ظِلِّكَ، وَ اجْزِهِ مُضاعَفاتِ الْخَيْرِ مِنْ فَضْلِكَ
خداوندا، جاییوسیع در سایهی رحمتت برای او بگشا و او را از خیر فراوان و اجری از فضل و کرمت مرحمت فرما
اللّهُمَّ اَعْلِ عَلى بِناءِ الْبانينَ بِناءَهُ، وَ اَكْرِمْ لَدَيْكَ مَنْزِلَتَهُ
الهی، بنای او را بر بنای بناکنندگانِ فضیلت بلند گردان و مرتبهاش را نزد خود گرامی دار
وَ اَتْمِمْ لَهُ نُورَهُ، وَاجْزِهِ مِنِ ابْتِعاثِكَ لَهُ: مَقْبُولَ الشَّهادَةِ، وَ مَرْضِىَّ الْمَقالَةِ، ذا مَنْطِق عَدْل، وَ خُطَّة فَصْل
و نورش را کامل ساز و او را در عوض رسالت چنین پاداش ده: شهادتش را مقبول، گفتارش را پسندیده، منطقش را عدل و سخنش را جداکنندهی بین حق و باطل قرار ده
اللَّهُمَّ اجْمَعْ بَيْنَنا وَ بَيْنَهُ فى بَرْدِ الْعَيْشِ، وَ قَرارِ النِّعْمَةِ، وَ مُنَى الشَّهَواتِ، وَ اَهْواءِ اللَّذّاتِ وَ رَخاءِ الدَّعَةِ، وَ مُنْتَهَى الطُّمَأْنينَةِ، وَ تُحَفِ الْكَرامَةِ.
خداوندا، بین ما و او درجایی که زندگیش نیک و نعمتش بیزوال و خواهشهایش برآورده و هوسهایش لذتبخش و آسایشش فـراوان و در منتهای آرامش با ارمغانهای کرامت اسـت جمع فرما.
▫️نهجالبلاغه، خطبهی۷۲
