
ضرورت تحول ساختاری در آموزش داروسازی ایران
ضرورت تحول ساختاری در آموزش داروسازی بر اساس فناوری های نوین آموزشی،پژوهشی و تضمین کیفیت در ششصد و پنجاهمین نشست گروه علوم دارویی بررسی شد.
به گزارش روابط عمومی و امور بین الملل؛ دکتر مهراد حمیدی مجری طرح تحقیقاتی « آیندهنگری آموزش داروسازی در ایران: ضرورتهای نظام ملی سلامت و روندهای جهانی» در این جلسه گفت: فناوری، پژوهش و تضمین کیفیت؛ سه محور تحول آینده به شمار میروند و پیوند بیشتر میان علوم دارویی، تحقیقات کاربردی و صنعت دارو، گسترش ارتباط دانشگاه و صنعت برای نوآوری، توسعه دارو و تربیت نیروی متخصص مورد نیاز بازار سلامت اهمیت زیادی یافته است.
وی افزود: ورود فناوریهای نوین آموزشی شامل شبیهسازی، سلامت دیجیتال و کاربرد هوش مصنوعی در آموزش همراه با تقویت نظامهای اعتباربخشی بینالمللی برای تضمین کیفیت و ارزیابی شایستگیهای حرفهای بطور جدی دنبال و به سمت مدلهای ترکیبی آموزشی با تلفیق علوم دارویی، مهارت بالینی، پژوهش و فناوری حرکت می کند.
دکتر حمیدی گفت: در این مطالعه از مجموع ۲۸۷ پاسخ معتبر از ذینفعان دانشگاه، دانشجویان، داروخانه، بیمارستان، صنعت، مدیریت و تنظیم گری از طریق پرسشنامه الکترونیک پرسلاین شامل ۲۰ گزاره راهبردی درباره آینده و تحول آموزش داروسازی ایران چنین نتیجهگیری شد که شرکتکنندگان فاصله میان آموزش فعلی و تحولات آینده داروسازی را یک مسئله جدی و ادامه وضعیت موجود را موجب افزایش فاصله میان آموزش و نیازهای آینده دانسته و فاصله میان دانشکدهها و صنعت و نظام سلامت را بهعنوان یکی از شکافهای اصلی آموزش ارزیابی نمودهاند.
وی افزود : طبق نتایج این طرح مهمترین چالشها، فاصله آموزش داروسازی با تحولات جهانی علم، فناوری و نظام سلامت بوده و مسئله اصلی، نیاز به تحول ساختاری در آموزش داروسازی است.
وی همچنین گفت: نتایج نشست خبرگانی با حضور ۳۵ نفر از اساتید، صاحبنظران حوزه داروسازی و آموزش داروسازی و طرح ۳ سؤال کلیدی و آیندهمحور درباره مسیر تحول آموزش داروسازی انجام و مشخص شد ضرورت حرکت از آموزش دانشمحور به سمت مدل شایستگیمحور، مهارتمحور و آیندهنگر، تغییر نقش داروساز از تأمینکننده دارو به متخصص مراقبت دارویی و تقویت آموزش بالینی می بایست به طور جدی پیگیری شود و باید با بهرهگیری از فناوریهای دیجیتال، دادهمحوری و هوش مصنوعی تحولات اساسی در این حوزه را دنبال کرد.
گفتنی است نتایج این طرح نشان می دهد که تحول آموزش داروسازی در ایران نیازمند بازنگری ساختاری و هماهنگی بیشتر میان آموزش دانشگاهی، نیازهای حرفه ای و تحولات آینده نظام سلامت است.




