
بررسی آینده فناوریهای نوین دارویی ایران در افق۲۰۵۰
در ششصد و پنجاه و یکمین نشست گروه علوم دارویی فرهنگستان علوم پزشکی، ضمن تشریح روندهای تحولآفرین صنعت داروسازی جهان تا افق ۲۰۵۰، مهمترین چالشها و ظرفیتهای راهبردی ایران برای دستیابی به فناوریهای نوین دارویی بررسی شد.به گزارش روابط عمومی و امور بینالملل فرهنگستان علوم پزشکی، در این نشست، ضمن بررسی فعالیتهای علمی بینالمللی کشور و پیگیری اجرای برنامه پزشکی خانواده و نظام ارجاع، اعضای گروه با توجه به محدودیت منابع، بر کنترل و محدودسازی دسترسیها در همه سطوح تأکید کردند.در ادامه، دکتر امیر آزادی، استاد و رئیس دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی شیراز و عضو وابسته گروه علوم دارویی، گزارش پیشرفت مرحله نخست طرح تحقیقاتی «آیندهنگاری برخورداری از فناوریهای نوین دارو در ایران در افق ۲۰۵۰» را ارائه کرد.
تبیین روندهای آینده داروسازی و فناوریهای نوین دارویی
دکتر آزادی با اشاره به نقش راهبردی علوم دارویی در تأمین سلامت، ارتقای کیفیت زندگی، امنیت دارویی، اشتغالزایی، صرفهجویی ارزی و کاهش وابستگی کشور، اظهار داشت تا افق ۲۰۵۰ صنعت داروسازی از تولید انبوه سنتی به سمت الگوهای هوشمند، دادهمحور و شخصیسازیشده حرکت خواهد کرد.
از مهمترین روندهای این تحول میتوان به توسعه داروهای بیولوژیک، ژندرمانی، سلولدرمانی، هوش مصنوعی در کشف و توسعه دارو، پزشکی شخصیسازیشده یا پزشکی دقیق مبتنی بر دادههای ژنومی و( توالی مولکولها در ژنهای موجود در سلولهای زنده، عملکرد هر ژن، عناصر تنظیمی برای کنترول بیان ژنها و ...) و multi-omics (کاربرد ترکیبی و همزمان چندین فناوری پیشرفته و پرتوان مانند ژنومیکس، ترنسکریپتومیکس تکسلولی و... برای مطالعه بیماریهای انسانی) و استفاده از چاپگرهای سه بعدی دارو و فناوریهای ثبت و ضبط داده ها از مهمترین جلوه های این تغییرات می باشد.
چالشهای توسعه فناوریهای نوین دارویی در ایران
تحریمهای طولانیمدت و محدودیت دسترسی به مواد اولیه و تجهیزات پیشرفته، مشکلات در ارتقای زیرساختهای دیجیتال و ابررایانهای برای کاربرد هوش مصنوعی، بهروز نبودن قوانین و مقررات، ناهماهنگی میان بخشهای سیاستگذاری، صنعت و دانشگاه و سرمایهگذاری ناکافی در تحقیق و توسعه، از مهمترین چالشهای این حوزه عنوان شد.
ظرفیتهای راهبردی ایران
تنوع منابع گیاهی دارویی، صنایع پیشرفته پتروشیمی، ظرفیتهای زیستفناوری بهویژه در تولید واکسن و داروهای زیستمشابه (بیوسیمیلار)، توانمندیهای نانوفناوری، شبکه گسترده پارکهای علم و فناوری، برخورداری از نیروی انسانی جوان و متخصص و دسترسی بالقوه به بازار ۴۰۰ میلیونی کشورهای همسایه، از جمله فرصتهای راهبردی ایران برای توسعه فناوریهای نوین دارویی در افق ۲۰۵۰ برشمرده شد.




